Projekt „Czternastka” – pełnienie dzieł miłosierdzia.

W ramach długoterminowego projektu pełnienia dzieł miłosierdzia nasza Wspólnota angażuje się już w realizację następujących dobrych inicjatyw:

  1. Głodnych nakarmić:

TĄ AKCJĘ MOŻESZ WESPRZEĆ wpłacając swoją ofiarę na konto z dopiskiem: „Głodnych nakarmić” – nr konta:  36 1020 5558 0000 8302 3230 1611

W Kamerunie, blisko miasta Mbouda jest dom dziecka, w który znajdują się dzieci, których mamy zmarły w czasie porodu. Jest ich ok. 80 w wieku od 0-3 lat. Po tym krytyczny okresie podejmowane są starania by umieścić je z powrotem w naturalnej rodzinie. Dom dziecka znajduje się na północy tego kraju w klimacie pustynnym, dlatego potrzebna jest pomoc materialna w celu zdobywania pożywienia.

Fundacja została założona przez o. Danilo z PIME i od 15 lat współpracują z nim Cisi Pracownicy Krzyża, założeni przez Błogosławionego Luigiego Novarese. Wspólnota, która realizuje charyzmat dowartościowujące osoby cierpiące, chore, niepełnosprawne obejmując swoją działalnością wszystkie potrzebujące osoby bez względu na wyznanie w regionie zamieszkałym przez wielu muzułmanów gdzie misjonarze  obecni są zaledwie  od 50 lat.

Pragniemy wesprzeć ich naszą pomocą materialną i w ten sposób zachęcać innych do tego, aby pamiętali, że „Głodnych nakarmić”. Tak, abyśmy nigdy nie usłyszeli „Byłem głodny, a nie daliście mi jeść” (por. Mt 25, 42).

 

2. Nieumiejętnych pouczać.

Kolejnym uczynkiem miłosierdzia, który zaczęliśmy realizować jest pomoc szkole na Madagaskarze. Tam uczą się młodzi ludzie, którzy po powrocie do swoich plemion nie tylko, że zdobywają zawód (np. stolarza), ale również są katechistami, czyli przygotowują innych do Chrztu św. Dlatego nasza pomoc w pouczaniu nieumiejętnych nie ogranicza się tylko do wymiaru doczesnego, ale także dotyczy wieczności. „Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony” (Mk 16,16)

3. Modlić się za żywych i umarłych.

W ramach wdzięczności za wspieranie naszych działań każdego miesiąca odprawiona jest Msza św. w intencji wszystkich ofiarodawców, aby Pan Bóg obficie Wam błogosławił i wynagrodził wyświadczone dobro. „Każdy niech przeto postąpi tak, jak mu nakazuje jego własne serce, nie żałując i nie czując się przymuszonym, albowiem radosnego dawcę miłuje Bóg” (2 Kor  9,7).